Historia polskiej fotografii

Fotografia to jest dziedzina sztuki oraz techniki. Zajmuje się otrzymywaniem trwałych obrazów nazywanych zdjęciami do tego celu stosuje się aparaty. Fotografia powstała w XIX wieku, w Polsce pojawiła się w 1839 roku. Początek przemysłu fotograficznego na naszych ziemiach Polskich to rok 1887, wtedy sławny chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych „foton”. A W ROKU 1899 tak, że w Warszawie powstała wytwórnia aparatów fotograficznych. Fotografię można podzielić na : FOTOGRAFIA TRADYCYJNA (analogowa) – oparta na światłoczułych związkach srebra . Materiały fotograficzne produkowane są w postaciach klisz ciętych. FOTOGRAFIA CYFROWA – w fotografi cyfrowej rejestracja obrazu odbywa się na urządzeniu zwanym matycą, zamontowana w aparacie cyfrowym. Aparaty cyfrowe z matrycami są montowane tak, ze w naszych telefonach komórkowych. Technika fotografii od omentu powstania rozwijała się bardzo szybko. Gdyż płytki srebrne lub arkusze papieru zastąpiono płytkami szklanymi. Płytki te preparowano tuż przed wykonaniem zdięcia, co wymagało później ciemni fotograficznej.